JavaScript Codes


   قاب عکس   

 

 

شب که میشه تو پنجدری ، یه دختری مثل پری

موهاشو دسته می کنه ، زیر حریر روسری

می ره کنار باغچه و روی موهاش گل می زنه

می یاد کنار تاقچه و ، به عکس قاب زل می زنه

یه قاب عکس کهنه با ، عکس سیاسفید توش

یه عکس ، و کلی خاطره ، که گرد و خاک نشسته روش

با آستینش پاک می کنه ، گرد و غبار و از شیشه

قاب و بغل می گیره و می بوسه مثل همیشه

 

                     * * *

 

سلام بابا حالت خوبه ؟ ، الهی قربونت برم

فدای اون دسات بشم ، که می کشیدی رو سرم

راستی بابای بی وفا ، کی بر می گردی از سفر

این روزا تا در می زنن ، من می دوم جلوی در

همیشه با خودم می گم : شاید که این بار تو باشی

شاید که برگشتی پیش من و مامان و داداشی

« اما تو هیچ وقت نمی آی » دختر همسایه می گه

به خاطر همین باهاش ، بازی نمی کنم دیگه

شبا همش خواب می بینم ، منو گرفتی تو بغل

دوباره نازم می کنی بهم می گی قند عسل

بعدش یهو بیدار می شم یه دفعه رویا می میره

باز می بینم که نیستی و دوباره گریه م می گیره

مامان میگه گریه نکن ، تموم میشه غصه و درد

اما یه بار خودم دیدم ، یواشکی گریه می کرد

بعضی روزا فکر می کنم پیش خدایی ، بابایی

داری به چی فکر می کنی ، الان کجایی بابایی؟

می گن کسی نمی دونه زنده ای یا شهید شدی

بابایی « مفقود » یعنی چی ؟ چه جوری ناپدید شدی ؟

 

                     * * *

 

قابو بغل می گیره و هی مهربونی می کنه

تا صبح برای قاب عکس شیرین زبونی می کنه

شب که می شه تو پنجدری ، یه دختری مثل پری

وقتی که گریه می کنه ، خون می چکه رو روسری

 

                                                    مهدی مردانی

 

 

 

 

 

به نقل از کتاب " از طراوت سرخ "

 

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 

شهادت امام جعفر صادق ( علیه السلام ) رو تسلیت می گم ...

التماس دعا !

 

 

 

لینک
شنبه ٤ آبان ۱۳۸٧ - كودك زمستاني

   اللّهم عجّل لولیک الفرج !   

 

آه مولا ... دلم بهانه می گیرد !

بی تو گویی ترانه می میرد .

بی تو روزم سیاه تر از شب ؛

بی تو هر رنگ شادمانه می میرد !

 

بی تو مولا ، دلم ز غم لبریز ...

بی تو چشمم مدام شبنم ریز ،

بی تو گویی بهار افسانه ست ،

بی تو فصل ها همه پاییز !

 

آه مولا ! فراق تو تا چند ؟!

بی تو لب ها غریبه با لبخند ...

بی تو مهتاب پر طراوت شب ،

از غم هجر به شمع شب مانند !

 

آه مولا ! دل ندارد تاب ...

بی تو چشمم دگر ندارد خواب !

بی تو  ای آفتاب در پس ابر ،

هر چه شادی مثال حباب !

 

بی تو هر دم گل دعا چینم ...

تا که یک آن مگر تو را بینم !

سر و جانم فدای یک نگهت ٬

تا به آن روز انتظار آیینم ...

 

 

لینک
شنبه ٢٦ امرداد ۱۳۸٧ - كودك زمستاني

       

بریده ام ...

از هرچه بود و هست ، دل بریده ام !

به تنهایی پناه آورده ام ؛

کنج عزلت بر گزیده ام .

 

چقدر تنهایم ...

و در این تنهایی ،

پی نورم ،

پی لبخندی شاید .

 

هنوز ،

در این تنهایی ...

از تو لبریزم .

از تو می گریزم .

 

از سایه ها دورم ،

نشانی آفتاب در دستم ؛

در انتها که فرو روم ،

از ابتدا طلوع خواهم کرد ...

 

لینک
دوشنبه ٢ اردیبهشت ۱۳۸٧ - كودك زمستاني

       

همیشه فرصت باقیست برای شروعی دوباره ...

پس : نقطه .

سر خط ! 

لینک
دوشنبه ٢۸ آبان ۱۳۸٦ - كودك زمستاني

   یه سلام بعد از مدت ها ...   

 

با همه ی بی سر و سامانی ام

                                       باز به دنبال پریشانی ام

طاقت فرسودگی ام هیچ نیست

                                      در پی ویران شدنی آنی ام

آمده ام ٬ بلکه نگاهم کنی

                                     عاشق آن لحظه ی طوفانی ام

دلخوش گرمای کسی نیستم

                                     آمده ام تا تو بسوزانی ام

آمده ام با عطش سال ها !

                                     تا تو کمی عشق بنوشانی ام

ماهی برگشته ز دریا شدم

                                    تا تو بگیری و بمیرانی ام

خوبترین حادثه ! می دانمت

                                   خوبترین حادثه ! می دانی ام ؟

حرف بزن ! ابر مرا باز کن

                                    دیر زمانیست که بارانی ام

حرف بزن ٬ حرف بزن ! سالهاست

                                   تشنه ی یک صحبت طولانی ام


« محمد علی بهمنی »

 

 

 

لینک
چهارشنبه ٢۱ شهریور ۱۳۸٦ - كودك زمستاني

   تنها تر از همیشه ...   

تنهاترم از همیشه ...

رختی از روزمرگی بر دوش ؛

چشم خسته، لب خاموش،

قلب تنها و جاده ظلمت پوش !

 

می روم تا نهایت شب ...

غنچه های خیال می شکفند،

ابرهای ملال می بارند،

قلب های زلال می گریند !

 

رد پای سپیده پیدا بود ...

پشت شب بزم روشنایی و نور ؛

من در حسرت که باز نتوانم

برسم به عاشقانه های صبور !

 

آن طرف ترک کمی بالا،

خوشه های ستاره پیدا بود ...

ماه آرام و ساکت و تنها،

غرق ابهام و حیرت افزا بود !

 

قلب من رفت تا شب و برگشت...

خسته از ظلمت و شب و غم بود،

پی آفتاب و روشنایی و نور ...

نی پی آه و اشک و ماتم بود !

 


 

لینک
پنجشنبه ٢۱ تیر ۱۳۸٦ - كودك زمستاني

   دوست ...   

يار خوش چيزيست

زيرا كه يار از خيال يار

                           قوت مي گيرد و مي بالد .

                                    

                                              فيه مافيه مولانا  

دوست شما همان دعاي شماست كه مستجاب شده است.

مزرعه ي شماست كه در آن با عشق دانه مي كاريد و با شُكر درو مي كنيد.

سفره ي طعام و آتشدان شماست ؛ زيرا با گرسنگي نزد او مي آييد و در كنارش آرامش مي جوييد .

وقتي دوست شما از ضمير خويش سخن مي گويد ، شما را نه هراس آن باشد كه گوييد ، " چنين نيست " و نه دريغ باشد كه گوييد ، " آري چنين است " .

و هنگامي كه او سكوت مي كند قلب شما از گوش كردن به آواز قلب او باز نمي ايستد ؛ زيرا در اقليم دوستي ، همه ي انديشه ها ، همه ي آرزوها و انتظارات بي هيچ كلمه اي به دنيا مي آيند و ميان دو دوست تقسيم مي شوند ، با شادي و نشاطي كه در زبان نمي گنجد .

وقتي از دوست جدا مي شويد غمي به دل راه نمي دهيد ؛ زيرا آنچه را كه شما در او بيش از همه دوست مي داريد ، اي بسا كه در جدايي بهتر در چشم شما جلوه كند ، چنانكه كوه نورد وقتي از دشت به كوه مي نگرد آنرا بهتر مي بيند .

و خوشتر آنكه در دوستي هيچ مقصودي در ميان نباشد ، مگر آنكه روح شما ژرف تر و عظيم تر شود ؛ زيرا اگر عشق در پي چيزي جز كشف اسرار عشق باشد ، به حقيقت عشق نيست ، بلكه داميست كه آدمي مي گسترد و در آن صيدي جز كالاي بيهوده نمي افتد .

و بگذار بهترين بخش هستي تو از آن دوستت باشد . اگر او درياي وجودت را هنگام جزر آب ديده است ، بگذار در مدّ آب نيز آنرا تجربه كند ؛ زيرا اگر دوستت را بدان خاطر بخواهي كه ساعات خود را در صحبت با او بر باد دهي ، بهره ي آن دوستي چه خواهد بود ؟ پس در صحبت او ، ساعاتي را بجوي براي زيستن ( نه براي كُشتن ) . زيرا دوست براي آن است كه نياز تو را برآورد ، نه تهي بودنت را پر كند .

و بگذار كه در پيوند شيرين دوستي ، خنده و شادي باشد و شريك شدن در لذت هاي يكديگر ؛ زيرا در شبنم نكته هاي ظريف و كوچك دل ِ آدمي صبح خود را مي يابد و تازه و باطراوت مي شود .

                                         پيامبر   " جبران خليل جبران "

يه سال ديگه هم گذشت ... ديروز آخرين روز امتحانا بود . دلم براي همه ي دوستام تنگ ميشه ... هر چند قراره تو تابستون همديگه رو ببينيم اما ديدن همشون شايد امكان پذير نباشه !

تا پاييز چيز زيادي نمونده ، فقط دو ماه و بيست و پنج روز ... چيزي نيست بابا!!!

اميدوارم همشون روزاي خوبي داشته باشن و تابستونشون اونجوري بگذره كه ميخوان!

راستــــــــــــــــــــــــــــــــــــي ...

دلم براي تو هم تنگ ميشه... اين دو ترم خيلي اذيتت كردم ... حلالم كن عزيز !

برام دعا كنيد ...

   

لینک
سه‌شنبه ٥ تیر ۱۳۸٦ - كودك زمستاني

   فقط برای تو !   

       دلتنگ آینه

 

دلم برای آینه ات دوباره تنگ شده ست ٬

و روزهای بعد تو خالی زهرچه رنگ شده ست ...

 

دلم به سان مرغک خاموش بی پر و بال ٬

درون سینه ی محزون من چه سنگ شده ست !

 

دلم گرفته و چشمام باز بارانیست ...

و چشمهات در آسمان شب قشنگ شده ست !

 

خیال بال گشوده ست و در پی ات راهیست ...

دلم نمی رود ٬ افسوس ! پاش لنگ شده ست !

 

تو در کدام وادی دور از منی ای دوست ؟

دلت برای دلم آیینه وار تنگ شده ست ؟

 

لینک
پنجشنبه ٢٤ خرداد ۱۳۸٦ - كودك زمستاني

   کاش ...   

 

مست از چه باده ای ٬ ای زیباترین من ؟

 

                                مست از چه باده ای که چنین پاک و ساده ای؟!!!

 

 

با من سخن بگو ...

 

        با من بگو حکایت مستی و دلخوشیت

 

                                              اسرار اشتیاق و تکاپو و سادگیت ... .

 

 

دست مرا بگیر و مرا با خودت ببر !

 

                            بنگر چگونه در پی دستان آبیت

 

                                                 شبهای تار و سیاهم خیس شبنم اند !

 

 

من تا کجا به صبر بکوشم ای تمام عشق ؟!!!

 

                                            من را ز من بگیر و مرا تا خدا ببر ... .

 

 

 

 

                                                                                        

لینک
جمعه ٤ خرداد ۱۳۸٦ - كودك زمستاني